Said-i Nursi Düşüncesinde İstibdat, Geri Kalmışlık ve Medeniyet Kavramlarına Bakış

İstibdat, Meşrutiyet, Cumhuriyet ve çok partili hayat dönemlerini yaşamış bir Osmanlı münevveri olan Said-i Nursi gerek yazdıkları ve gerekse söyledikleriyle pek çok insanı etkilemiş bir düşünce ve eylem adamıdır. Günümüzde de yazdığı Risale-i Nur isimli hacimli külliyat pek çok kişi tarafından okunmaktadır. Said’in kainat ve insanla kurduğu ilişkide temel meselesi imanın yeniden ihyasıdır. Ancak imanı salt içe dönük, dünyadan azade ve apolitik bir yaşam biçimi olarak görmemiştir. İman ile toplumsal ve siyasal meseleler arasında çok güçlü bir bağ olduğunu ileri sürmüştür. İnandığı dini, bir hayat nizamı olarak idrak eden insanın içinde yaşadığı medeniyet anlayışına nasıl yaklaşması gerektiği, onu yöneten siyasal iradenin mahiyetini ve inançlarının dünyayla ilişkilerinde sınırlarının ne olduğu Said’in ilgilendiği meseleler arasındadır. Buradan hareketle, çalışma içinde
İslamcıların modernleşme hakkındaki düşünceleri ifade edilecek ve içinde bulundukları halet-i ruhiye tasvir edilmeye çalışılacaktır. Akabinde, dönemin önemli münevverlerinden Said’in dönemin temel tartışma konuları hakkındaki fikirlerine kısaca değinilerek geri kalma, istibdat ve medeniyet
kavramlarını nasıl anladığı ele alınacaktır.